تبلیغات
فروش فیلم بلوری - Gone Girl (دختر از دست رفته)

کارگردان : David Fincher

نویسنده : Gillian Flynn

بازیگران : Ben Affleck,Rosamund Pike,Neil Patrick Harris

خلاصه داستان : نیک دان پس از ناپدید شدن همسر خود،به عنوان مظنون اصلی پرونده شناخته می شود و در کانون توجه رسانه ها قرار می گیرد و ...

http://www.naghdefarsi.com/images/stories/rooz/12/logo-trans.png




اوایل پاییز هر سال یک فیلم استودیویی خیلی عالی اکران می‌شود، روشی برای شروع رقابت اسکار و یادآوری به تماشاچی‌های بزرگسال که هنوز می‌توان در سالن‌های سینما فیلم‌های هوشمندانه و جذاب تماشا کرد. در سال 2014 این فیلم «دختر از دست رفته/ Gone Girl» نام دارد، اقتباس جیلیان فلین از رمان پرفروشش که تحت هدایت کارگردان طراز اول سینما، دیوید فینچر، به فیلم تبدیل شده است. فینچر، که با فضاهای تاریک غریبه نیست («هفت / Seven» و «دختری با علامت اژدها / The Gird with the Dragon Tattoo» شاهدی برای این ادعا هستند)، به خوبی می‌داند که چگونه بیشترین پتانسیل را از «دختر از دست رفته» آزاد کند و حاصل کار 145 دقیقه درام میخکوب کننده و پر از غافلگیری از کار درآمده است. و گرچه فیلم بازسازی صفحه به صفحه کتاب نیست، اما به خوبی توانسته جنبه های کلیدی داستان را به تصویر بکشد از جمله پرسپکتیوهای متعدد (گاهی اوقات غیرقابل اتکای) داستان، اظهار نظر در خصوص معنای «گناه» و «محبوبیت» در فرهنگ رسانه زده امروز و (البته) یک خط داستانی هیچکاکی پر از پیچش و چرخش.

http://www.naghdefarsi.com/media/kunena/attachments/1076/GoneGirl17.jpgدر این نقد سعی می‌کنم تا حد امکان از لو دادن داستان فیلم اجتناب کنم، اگر رمان را نخوانده‌اید شاید بهتر باشد که دیگر به خواندن نقد ادامه ندهید. هر چقدر تجربه تازه تر باشد، بهتر است. حتی یک خلاصه شسته و رفته از ایده اصلی داستان می‌تواند سهواً چیزهایی که بیننده های ناآشنا با داستان دوست دارند خودشان در حین تماشای فیلم کشف کنند را بر ملا سازد. (افرادی که کتاب را خوانده‌اند در امانند، چون گرچه تغییراتی در فیلم لحاظ شده است، ولی کل داستان فیلم به داستان کتاب بسیار نزدیک است، که این دقیقاً چیزی است وقتی نویسنده کتاب، سناریوی فیلم را نیز می‌نویسد انتظار می‌رود.)

یکی از نکات بسیار برجسته در «دختر از دست رفته»، مدیریت ماهرانه است. هر یک از شخصیت‌ها، شخصیت‌های دیگر را مدیریت می‌کنند. رسانه‌ها طرز فکر مردم؛ و وکلا و قربانیان رسانه‌ها رhttp://www.naghdefarsi.com/media/kunena/attachments/1076/GoneGirl18.jpgا اداره می‌کنند. فینچر در این فیلم چیز جدیدی برای مان نقل نمی‌کند، بلکه یادآوری می‌کند که وقتی واقعیت‌ها مخدوش، دستکاری و کتمان می‌شوند، تا داستان جذاب‌تر شود، مفاهیم کوچکی مانند «گناه» و «بی‌گناهی» چطور در دادگاه افکار عمومی معنا می‌شوند.

داستان فیلم درباره ناپدید شدن یک زن و اتفاقات مرموزی است که اطراف او رخ می‌دهند، است. نیمه اول فیلم مدام بین پرسپکتیو شوهر به ظاهر پریشان حال، نیک دان (با بازی بن افلک) در رفت و آمد است، به طوری که او در خاطرات روزانه همسرش، امی دان (با بازی رزاموند پایک) به دنبال همسرش می‌گردد. صحنه های مربوط به بازی امی پیش زمینه خوبی از ماجرا ارائه می‌دهند در حالی که بخش‌های مربوط به شخصیت نیک داستان را به جلو http://www.naghdefarsi.com/media/kunena/attachments/1076/GoneGirl19.jpgپیش می‌برند. پرسشی که در مورد نیک مطرح است، این است که آیا او واقعاً شوهری بی نزاکت با یک عالمه اسکلت در کمدش است یا این که چیزی شیطانی‌تر را پنهان می‌کند. فینچر حول این نقطه مرکزی دست به یک پرسپکتیو خنثی می‌زند و داستان به تدریج وارد قلمرو فیلم «غریزه اصلی / Basic Instinct» می‌شود و با س*ک*س نامتعارف و تا دلتان بخواهد خون تکمیل می‌شود. پُل وِرهوفِن(کارگردان فیلم غریزه اصلی) خودش شاهد است.

هدایت صحیح دو جنبه کلیدی «دختر از دست رفته» برای هر فیلمی می‌تواند دشوار باشد: روایت غیرقابل اتکای فیلم و پرسپکتیوهای متعدد. برای فهمیدن این که چطور اهداف کارگردان همواره منتقل نمی‌شوند نباید به تماشای چیزی فراتر از «ناپدید شدن النور ریگبی / http://www.naghdefarsi.com/media/kunena/attachments/1076/GoneGirl20.jpgThe Disappearance of Eleanor Rigby» نشست. اما در مورد «دختر از دست رفته» فینچر علیرغم تمام مشکلات موفق می‌شود. و وقتی که اسامی دست‌اندرکاران فیلم در پایان فیلم نمایش داده می‌شود، تصویر واضحی از آنچه رخ داده (و رخ نداده) داریم.

به نظر می‌رسد که «دختر از دست رفته» عمداً دو فیلم متفاوت است که به هم پیوند زده شده‌اند. نیمه اول عقلانی‌تر و به یک رویکرد پلیسی نزدیک‌تر است. نیک به شوخی به قسمتی از سریال «نظم و قانون / Law & Order» اشاره می‌کند و حقایقی برای مقایسه [ این دو] وجود دارند، گرچه این فیلم یک سر و گردن بالاتر از استانداردهای از پیش معلوم یک سریال تلویزیونی هفتگی ساخته شده است. شباهت‌های فیلم با «غریزه اصلی» در طول نیمه دوم، که پر از صحنه های خشونت http://www.naghdefarsi.com/media/kunena/attachments/1076/GoneGirl21.jpgآمیز است، تشدید می‌شود. در انتهای فیلم خرده پیرنگ هایی وجود دارند که باعث می‌شوند فیلم اندکی بیشتر از آنچه باید طولانی شود.

بن افلک به مانند کوین کاستنر دو دهه قبل نقش اساسی را در موفقیت فیلم ایفا می‌کند. از منظر بازیگری دو بازی قابل توجه در فیلم دیده می‌شود. رزاموند پایک با بازی نقش امی نقطه عطفی در کارنامه بازیگری خود رقم زده است. با در نظر گرفتن نحوه پیشروی داستان، او کمی شبیه به تاتیانا مازلانی در سریال «یتیم سیاه / Orphan Black» است- یعنی تکرارهای متعددی از یک فرد را بازی می‌کند، که هر کدام تفاوت‌های ظریفی با دیگری دارند. بعد، تایلر پری را داریم که گزینه فوق‌العاده ای برای ایفای نقش یک وکیل مدافع کارکشته است. دیدن پری در حالی که از کلیشه خارج شده و می‌تواند نقش فردی غیر از مادئا[1] را بازی کند، http://www.naghdefarsi.com/media/kunena/attachments/1076/GoneGirl22.jpgلذتبخش است. نیل پاتریک هریس (در نقش دوست پسر سابق ترسناک امی)، کری کون (در نقش خواهر نیک)، کیم دیکنز (کارآگاه اصلی) و میسی پایل (یک مجری تلویزیونی الهام گرفته از نانسی گریس) همگی در ایفای نقش‌های مکمل فوق‌العاده‌اند.

حتی بهترین تریلرها ،فارغ از این که از چه تعداد پیچ و خم داستانی و نخود سیاه استفاده می‌کنند، هم اغلب مسیرهای قابل پیش بینی را طی می‌کنند. گرچه بخشی از ماجراهایی که در «دختر از دست رفته» رخ می‌دهد قابل انتظار است، ولی پیشرفت خط داستانی گاهی اوقات به قدری مبتکرانه می‌شود که دیگر مهم نیست که آیا غافلگیری‌های متداول جواب می‌دهند یا خیر. فینچر و فلین به خوبی می‌دانند که نمی‌توانند با هر پیچشی بیننده‌ها را غافلگیر کنند، بنابراین به ما اجازه می‌دهند تا برخی چیزها را خودمان http://www.naghdefarsi.com/media/kunena/attachments/1076/GoneGirl23.jpgحدس بزنیم تا بقیه چیزها مخفی بمانند. «دختر از دست رفته» فیلم نادری است: تریلری خوشمزه که لذت و کیف زیادی را نصیبمان می‌کند و در عین حال مجموعه ای از نکات اجتماعی را گوشزد می‌کند. «دختر از دست رفته» فیلمی هوشمند، پر پیچ و خم و خونین است که تقریباً هر کسی که طرفدار وحشت است را راضی می‌کند.


[1]شخصیت یک پیرزن خیالی که تایلر پری خود آن را خلق کرده است.






منتقد:جِیمز بِراردینِلی-امتیاز 8.8 از 10 (3.5 از 4)

فروش فیلم بلوری